فتحعلی زنجانی

(1338 -1268 ق)، عالم امامى، فقیه اصولى و شاعر. وى برادرزاده و به آورده‏ى «الذریعه» (807/9) خواهرزاده‏ى مجتهد بزرگ آخوند ملا قربانعلى زنجانى، شاگرد شیخ انصارى، است. شیخ فتحعلى در زنجان متولد شد. مقدمات و علوم عربیت را در زادگاه خود به پایان رساند، سپس به قزوین منتقل و «قوانین»، تحصیل كرد و پس از آن به تهران آمد و در بحث خارج فاضل آشتیانى شركت كرد. پس از بازگشت به زنجان، نزد عموى دانشمندش، آخوند ملا قربانعلى زنجانى هشت سال تلمذ كرد و سپس به تهران مراجعت و بعد از انتقال به حضرت عبدالعظیم به نجف اشرف رفت و در حوزه‏ى درس حاج سید حسین كوه‏كمرى و حاج میرزا حبیب‏اللَّه رشتى حضور یافت و در كربلا از محضر اردكانى و مازندرانى بهره گرفت و در سامرا در بحث میرزاى شیرازى شركت نمود. پس از وفات میرزاى شیرازى، در خانه نشست و به تالیف پرداخت و تالیفات بسیارى انجام داد. از جمله آثارش: «مفتاح اللباب فى شرح خلاصه الحساب»؛ «تنقیح المسائل فى التعالیق على الرسائل»؛ «حاشیه على الروضه»؛ «حاشیه على المكاسب»؛ «مجمع الانوار و معدن الاسرار»، در تفسیر قرآن؛ حواشى «حجیت القطع»؛ منظومه‏اى در «القطع»؛ «دیوان» اشعار فارسى.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.